Ehm nee. De weg naar het station..
Nee, ja, nee, het busstation, het station,
u bedoelt natuurlijk… Natuurlijk.
Ziet u, ik ben niet-
ja, jawel, geboren en getogen.
Ziet u, deze trui maakte mijn moeder,
nee, niet gebreit, gehaakt. Mooie vrouw.
We hebben dezelfde ogen, hadden, hebben.
Ik heb.
Ziet u? Vindt u ze mooi?
Ondefinieerbare kleur.

De straat ziet er mooi uit
rond deze tijd van het jaar.
Die kleuren, ook ondefinieerbaar
of niet soms,
of niet soms?
Of nee, ja, herfstkleur, is dat een kleur?

Ziet u meneer, vindt u dit gepast, wat ik aan heb?
Het is niet allemaal zwart, niet volledig, ziet u,
hier en daar ook, en daar, gekleurde spikkeltjes.
Die had ze er in verwerkt, in deze trui die zij voor mij-
Ziet u? Een beetje kleur mag dan wel toch?

Wacht, ik loop even mee-
Nee, het is niet eenvoudig-
Ja, de weg wel. Die is simpel.
De weg die u vraagt. U vraagt de weg.
Maar wat is dat eigenlijk de weg?
Nee, niet gaan filosoferen.

Op de hoek staat een piano, zag u die?
Gisteren zat daar iemand te spelen.
Het leek alsof elk vallend blad
een muzieknoot meekreeg.
Ja, dat soort dingen vallen dan op.

Weet u zeker dat u, dat u,
ik weet het soms namelijk echt niet,
waar ik heen ga. Waar gaat u heen?

Deze ochtend. Deze ochtend.
Deze ochtend was er ook een piano.
Mijn broer die- Ja, dat had zij gewild,
gevraagd, één keer.
Het was geen vraag, ze had het gezegd.
Ja. Nee. Vermeld.
Een keer terloops.

Mooi was het.
Hij was wel in het zwart.
Zwart.

-van Lyssa Lietar-

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s